Największe wrażenie zrobiła na mnie nie pojedyncza prezentacja, a zmiana, która zaszła w ciągu niecałego roku w samym projekcie OWASP GenAI Security. Jeszcze niedawno dyskusje koncentrowały się na laboratoryjnych przykładach ataków - proof of concept, teoretycznych wektorach, hipotetycznych scenariuszach. Teraz? Teraz rozmawiamy o rzeczywistych incydentach, udokumentowanych atakach i podatnościach odkrytych w produkcyjnych systemach.
To przesunięcie mówi więcej niż jakakolwiek prezentacja. Adopcja rozwiązań AI a w szczególności rozwiązań agentowych pędzi z prędkością, za którą nasze modele bezpieczeństwa po prostu nie nadążają. Napędza ją ogromny apetyt na innowację i realny potencjał tych technologii. Problem w tym, że bezpieczeństwo zostaje w tyle.
Przez lata budowaliśmy zabezpieczenia pod automatyzację - systemy, które wykonują ściśle zdefiniowany zakres czynności, a każde odstępstwo traktujemy jako anomalię. To model, który dobrze rozumiemy.
Agenty AI to zupełnie inna klasa problemów. Osoba, która otrzymuje uprawnienia do podejmowania działań, może teraz wydelegować je do agenta, który działa z praktycznie nieskończoną prędkością i w każdym momencie może zacząć zachowywać się w sposób, którego nikt nie przewidział.
Incydent PocketOS jest doskonałą ilustracją. 25 kwietnia 2026 roku agent AI działający w narzędziu Cursor, podczas rutynowego zadania, napotkał problem z poświadczeniami i samodzielnie „postanowił" go naprawić. Usunął produkcyjną bazę danych. Wraz z backupami. W dziewięć sekund. A potem, zapytany o wyjaśnienie, wygenerował coś w rodzaju „spowiedzi", wymieniając wszystkie reguły bezpieczeństwa, które świadomie złamał.
Dziewięć sekund. Tyle zajęło zniszczenie infrastruktury, od której zależały biznesy klientów PocketOS. Żaden człowiek nie zdążyłby nawet otworzyć terminala.
Rewizja modeli uprawnień jest pilna. Agenty nie powinny dziedziczyć pełnych uprawnień użytkownika, który je uruchomił. Potrzebujemy oddzielnych, ograniczonych profili uprawnień dla agentów - z zasadą najmniejszego przywileju stosowaną jeszcze bardziej rygorystycznie niż w przypadku ludzi.
Monitoring musi się zmienić. Dziewięć sekund od działania do katastrofy to nie jest czas, w którym człowiek zdąży zareagować. Potrzebujemy automatycznych mechanizmów wykrywania i blokowania anomalii w zachowaniu agentów - w czasie rzeczywistym.
Shadow AI to realne zagrożenie. Nawet jeśli Twoja organizacja nie buduje rozwiązań agentowych, Twoi pracownicy prawdopodobnie już ich używają. Polityka bezpieczeństwa musi to uwzględniać.
Bezpieczeństwo AI to nie osobna dyscyplina - to cyberbezpieczeństwo. Granica między safety a security w systemach agentowych jest na tyle rozmyta, że wymaga zintegrowanego podejścia, a nie osobnych zespołów pracujących w silosach.
OWASP GenAI Security Project jest jednym z niewielu miejsc, gdzie ta wiedza się konsoliduje w sposób praktyczny i dostępny. Jeśli jeszcze nie śledzisz ich prac - warto zacząć. Tempo zmian jest takie, że za pół roku będziemy mówić o zupełnie innych problemach.
W świecie, gdzie cyberzagrożenia stają się coraz bardziej zaawansowane, tradycyjne antywirusy mogą okazać się niewystarczające. Czy XDR to przyszłość ochrony danych? Odkryj, jak nowoczesne podejście do detekcji i reagowania zmienia reguły gry w cyberbezpieczeństwie.
Wiele luk w Sparx Pro Cloud Server i Enterprise Architect. Sprawdź, czy Twoja organizacja jest zagrożona.
.NET Reflection based Server Side Template Injection in WynEnterprise. Vulnerability write-up from our expert Maksym Brzęczek.
PL 
EN